من دیوانه

به نام حضرت عشق

گاهی همه ی زندگی ات همان  یکنفرمی شودکه نیست .همان یکنفرکه نداری اش

دلت می خواهدفراموشی بگیری

دلت می خواهدیادت برودیک روزکسی رادوست داشتی

اماهمه چیزازیادت می رودجزاینکه دلت ازدردعمیقی زخم خورده است.

آدمهاعادت کرده اند ازظواهرقضاوت کنند هرطوردلشان می خواهد اماخدایی هست  خدایی که به دلت به عقیده ی صافت نگاه میکند

خدایی که تورا ازنگاه بدمردم قضاوت نمیکند

خدایی که میداندبرای جبران دلتنگی اش به هردری میزنی.

فراموشی دردبزرگی است اماگاهی نعمت بزرگتری می شود