من دیوانه

به نام حضرت عشق

سلام دلبر

آدمهاگاهی برای فراموش کردن دردهایش مجبورندفراموشی بگیرند

دارم سعی میکنم وبطرزعجیبی دارم فراموشی می گیرم

داردیادم می رودکه نفسهایم به نفسهایت بند بود

داردیادم می رود تورا ازهمه ی دنیابیشتردوست داشته ام

خیلی چیزهازودیادم می رودحتی روزمره گیهارافراموش میکنم

حتی عادتهارادارم فراموش میکنم

من دارم درلحظه زندگی میکنم

دارم باخودم حرف می زنم باخودم زندگی میکنم باخودم قهروآشتی میکنم

به نام حضرت عشق

دوستت دارم وهرشب که میخوابم آرزومیکنم دوست داشتن تودروغ باشد

اماچیزی درونم رابه هم می ریزد

قلبم رامی فشارد

ومن تازه میفهمم تورازیاد دوست دارم آنقدرکه قابل انکارنیست.

دلم برایت تنگ می شود

به نام حضرت عشق

ای دل هوای پریدن می کنی وبال نداری

شاعرمی شوی و واژه ها ازذهنت می گریزند

دلت رابه خیال بودن کسی خوش می کنی که نیست که نداری اش

صبورباش که سراب دنیا به خوابی کوتاه می‌گذرد

وتوهمسایه ی عشق می شوی