به نام حضرت عشق
کاش دوستت نداشته باشم
کاش ازیادت فراموشی بگیرم
مثل تمام وقتهای تنهایی زانوهایم رابغل میگیرم واندوه هزارسال رفتن ونیامدن رامی خورم
به نام حضرت عشق
عاشق که شدی نبایدجاربزنی
بایدعشقت رادربقچه ی شادیهات بپیچی وتوی صندوق هزارتوی قلبت پنهون کنی
وهرشب قبل ازخواب مثل بچگی هات که ذوق پوشیدن لباس های عیدتُ داشتی درش بیاری نگاش کنی وباذوق بزاریش سرجاش
خدابه هرقلبی موهبت دوس داشتن وعاشق شدن نمیده یاشایدهم میده وآدمهابلدنیستن نگهش دارن.
امروز روزسختی بود
ازنداشتنت تب کردم خودموزدم به بیخیالی
امالعنت به این بیخیالیهای اجباری
اشکال نداره
عادت میکنم به دوست داشتن نداشته هایم
به نام حضرت عشق
بگو دوستت دارم
ودروغ بگو
بگذارحقیقت همین دروغهایی باشدکه می گویی