من دیوانه

به نام حضرت عشق

قلبم دردمیکند

قلبم-آنجاکه درگوشه ای ازان برایت خانه ساخته ام -دردمیکند

گاهی نفسم میگیرد

گاهی میمیرم وشوق بودنت زنده ام میکند

میدانی؟!

گاهی حرفهارانمی شودنوشت

احساسهارانمی شودگریه کرد

آدمها را-دردها را-نمی شود فراموش کرد.

من به خودم عادت داده ام حرفهایم رابرای توبنویسم چه باشی چه نباشی

همین که برای تومی نویسم دلخوشم میکند چه بخوانی چه نخوانی

دیگرزورم به زندگی نمی رسد،خیلی وقت است که تسلیم شده ام

من اینجادلم گرفته است

توکجای دنیامشغول دوست داشتن چه کسی هستی؟!!!