من دیوانه

به نام حضرت عشق

فراموشت نکرده ام سردنشده ام فقط آتش عشقت رازیرخاکسترصبرپنهان کرده ام

باگلهاحرف می زنم به پروازپرندگان نگاه میکنم درزلال رودست می شویم.زیرباران راه می روم

..ولقمه ی خارداری رامی بلعم لقمه ای که فرونمی رود

توهمان دردقشنگی که همیشه ازخداخواسته ام توهمیشه درزندگی ام جریان داشته ای ازوقتی خیلی کوچک بودم و‌ازروی تاب وارونه به دنیانگاه می‌کردم ...تومان امیدی که ازتودست نکشیدم اماراهی برای رسیدن نمیبینم شایدهم دیگرفایده ی این رسیدن رانمی دانم

قلبم عادت کرده است به دوست داشتنت قلبم عادت کرده است به اینکه دنیایش فقط به اندازه ی توباشد عادت کرده است به اینکه عاشق توباشد

وعاشق توبودن یعنی دلشکستگی

دل که شکسته شد خدامیخردفقط