من دیوانه

به نام حضرت عشق

می خواهم دیگربه توفکرنکنم هرچندفکرکردن به توحس زندگی کردن رابه من می دهد

این روزهادلم ازهمیشه شکسته تراست ازهمیشه گرفته تر

اماقوی ترشده ام چون این باراجازه دادم بغضم سر ریز شود

اجازه دادم گلویم فریادبزند

دورویی آدمهابیشتردلم رامی سوزاند

آنان که نمی توانن مرهم باشندکاش لااقل نمک هم نپاشندبه زخم

درطوفان مصیبت زای زندگی دلم یک رفیق خوب می خواهد

وتوبا آنهمه عشق به من ثابت کردی رفیق تنهاخداست

به نام حضرت عشق

گاهی همه ی زندگی ات همان  یکنفرمی شودکه نیست .همان یکنفرکه نداری اش

دلت می خواهدفراموشی بگیری

دلت می خواهدیادت برودیک روزکسی رادوست داشتی

اماهمه چیزازیادت می رودجزاینکه دلت ازدردعمیقی زخم خورده است.

آدمهاعادت کرده اند ازظواهرقضاوت کنند هرطوردلشان می خواهد اماخدایی هست  خدایی که به دلت به عقیده ی صافت نگاه میکند

خدایی که تورا ازنگاه بدمردم قضاوت نمیکند

خدایی که میداندبرای جبران دلتنگی اش به هردری میزنی.

فراموشی دردبزرگی است اماگاهی نعمت بزرگتری می شود

به نام حضرت عشق

دنیابدون توچقدر دلگیراست

زندگی روزمره گیهایی ست که  تکرارش آدم راکلافه میکند

زندگی بدون داشتنت  بی معناست .

به نام حضرت عشق

دیشب کنارپنجره ی اتاق چشمم به آسمان خیره شد

یک لحظه توراهمان ستاره تصورکردم که همیشه پشت پنجره همزبان دلم بود.شروع کردم که باتوحرف بزنم

نمیدانم کی پلکهایم سنگین شدوبه خواب عمیقی فرو رفتم خوابی که زمان را  ازیادم برد.

نمیدانم می شودیانه که توهرشب پشت پنجره بایستی ومن هرشب برایت حرف بزنم

توقوی ومحکم مردانه ومن همانقدرزنانه