من دیوانه

به نام حضرت عشق

سلام بهترین -دورترین-دست نیافتنی ترینم

اندوه می خورم که ندارمت

درهوای پاییزروسری ام رابرمیدارم تاموهایم لابلای انگشتان باد شانه شود

مینشینم زیرباران تاقطرات اشکم لابلای باران گم شوند

توکجایی

نمیدانم شایدپای علم روضه ای یاپاهای خسته ات را درپیاده روی اربعین به سمت کربلا می کشانی

تودرمن ریشه زدی

درجانم

در روحم

دربندبندوجودم

حتی وقتی به توفکرمیکنم انگاربرمزرعه ی جهان آب حیات پاشیده اند

توراباکسی قیاس نمیکنم توراتنهای تنهادرقلبم دوست دارم