به نام حضرت عشق
یادتوبخیر!های که ازیادنرفتی
میدانی؟!میخواهم به توفکرنکنم اماتوهمه چیزمنی
زندگی منی
توجوهروجودمنی
دلتنگم امابرایت نمینویسم .هرشب ولی به آسمان نگاه میکنم
باران نمی بارداماهوای دلم ابری است
دلگیرنیستم ازنبودنت
دلخورهم نیستم
من به نبودنت سالهاست که عادت کردم
کاش ولی حالم رامی پرسیدی
به نام حضرت عشق
گفته بودی فراموشت نمیکنم مثل نفس کشیدن
امافراموشم کردی مثل آب خوردن
هزارسال هم که بگذردفراموشم نمی شوی
اخرتوبه جانم نشسته ای
به نام حضرت عشق
میخواهمت ولی دوری
خیلی خیلی دور نه دستم به دستانت میرسد
نه چشمانم به نگاهت چاره ای کن !!!!
تو را کم داشتن کم نیست درد است
به نام حضرت عشق
دلم که تنگ می شوداینجابرایت مینویسم
میدانم هیچوقت نمی خوانی امادیگرمهم نیست
دیگرحتی اهمیت نمیدهم که تودلت برایم تنگ می شودیانه
حتی اهمیت نمیدهم فراموشم کرده باشی
میدانئ آدمهاممکن است خیلی هارادوست داشته باشندوآن خیلی هاحتی فکرش راهم نمی کنند.
امافقط یکنفردرجان آدم ریشه می زند
فقط یکنفرتمام وجودآدم راپرمیکند
فقط یکنفرازجنس دل آدم برایش پیدامی شود.
توبرای من همانی حتی اگرستاره ای درآسمان باشی یاماهی ای درعمق اقیانوس
توبه قلبم ازهرکسی نزدیکتری
بعدازمرگم حتی وقتی"مژه هایم به سمت تورشدکنند"
حتی وقتی ازخاک "دویست وچندتکه استخوانم"بوی دوست داشتن بلندشود خواهی فهمید که من تورابی هیچ دلیلی دوست داشته ام بی هیچ دلیل
به نام حضرت عشق
مترسک را
به جرم عاشقی بردارزدند
که مبادا تاراج باغ را
به بوسه ای فروخته باشد
به نام حضرت عشق
برایت می نویسم برایت حرف می زنم چون توعاشقانه ترین نداشته ی دنیایی.راستش رخداراشکرمیکنم که قلبم رادرمشت گرفته است ودیگر ازرفتارهای کسی نمی رنجم
چندشب است که ستاره ها رانادیده میگیرم
وبه هیچکس فکرنمی کنم
به نام حضرت عشق
سلام عزیزم
این شبهادلم خیلی میگیرد
بغض میکنم واشکهایم لابلای تسبیح می ریزد
دلم شانه های صبورت رامیخواهدکه بلدبودچگونه آرامم کند
روضه هایی که ساعتهامیخواندی ودرخشکسالی چشمانم سیل براه می افتاد...
شاید ...شاید دیگردل به دل راه ندارد؟!
شاید دیگردلت نجوای غریبانه ی دلم رانمی شنود؟!
شاید دیگراصلا مرا دوست نداری؟!
کاش میدانستی باتوبودن یااصلا توراداشتن چه حس قشنگی دارد...
من هنوزبه توکه فکرمیکنم حال دلم خوب می شود.
به نام حضرت عشق
بی معرفت مباش که درمن یزیدعشق
اهل نظرمعامله باآشناکند