به نام حضرت عشق
من
ازاندوه دلم میفهمم
هنوز دریادم زندگی میکنی
گاهی دلم به من می گویدتوراآرزو کنم
گاهی هم دست ازتوبردارم.
فقط تومیدانی چه شیرین است که همه ی زندگی ات ازیکنفرپرباشد
توازمن به من نزدیکتری
چون جان شیرین
ومن خوشباورمی توانم سالهابااین خیال خوش زندگی کنم
تویادم دادی خدابزرگ است ودنیاکوچک
به نام حضرت عشق
دیگرحتی ازخوابها هم کاری برنمیاید
دورم ازتمام هرآنچه دوست میداشتم
روزگار! من که باتونجنگیدم که مرابه تسلیم درآوردی؟!
من که لعنتت نکردم عرصه رابه من تنگ کردی؟!
"امن یجیب المضطر اذادعاویکشف السوء"
بیا ای آرامش جانهای خسته
بیاای تبلورحیات وسرزندگی
بیا آقاجان!
توتنهاغریب مضطراین دیارنیستی
هرکس شمارادوست داردهمان قدرمضطر است
بهارزیبایی هایش رابه رخ میکشداماسرمای استخوان سوز زمستان دارد
ای غایب ازنظر به هوایت دچاردل
زیباترین تجسم فصل بهاردل
به نام حضرت عشق
سلام حضرت جانان
سلام تنهای غریب بیابانگردم
سلام مضطراجابت کننده ام.
امروزدلم گرفت ودلم رابه دست تدبیرمهربانی تان سپردم
ویادآوردم تمام روزهای باشمابودن را
اقاجان! روزهای زندگی ام راببینید
روزهایی که به شوق دیدن ورسیدن دویده ام
روزهایی که به قلب خسته ام امیدواری دیدارداده ام
روزهایی که عطرخوشتان رانفس کشیدم ودرکوچه پس کوچه های انتظارگم شدم
خواب بودم سخن عشق توبیدارم کرد
مست بودم تشرقهرتوهشیارم کرد
من بی مایه کجاوسخن ازعشق کجا
مهربی حدتوگستاخ بدین کارم کرد
به نام حضرت عشق
می نویسم که آرام شوم
می نویسم که این گریه های گاه وبیگاه رسوایم نکند
روزهای سختی راگذراندم
سخت به تلخی جان کندن
گاهی گوشهایم رامیگیرم که صدایت رانشنوم گاهی روایوان یاکنارپنجره درسکوتی قدرتمندستارگان راتماشامیکنم
دردمیکشم اماطاقت میاورم چون ادمهایی رادیدم که هرچه دردکشیدندهرچه فریادوضجه زدندهیچ حاصلی نیافتند.
طاقت میاورم
"چندسال بایدبگذردتادویست وچنداستخوان خاک شود؟!"
یادت که هست باذره ذره ی وجودم دوستت داشته ام؟!!!
به نام حضرت عشق
توازیادم رفته ای
تمام توراازذهنم پاک کرده ام .اماقلبم هنوز دردمیکند
حتی وقتی میخندم بازقلبم دردمیگیرد
خیلی ادای آدمهای قوی رادرآورده ام تانمیرم
من به توفکرنمیکنم اماتودریادم زندگی میکنی
من هرشب خودم رادارمی زنم امانمیمیرم
ویام افتادکه گفته بودی برایت شاعرشوم نمیدانم چرا اماشاعرم کرده ای ...شاعری که واژه های سرکش خیالش رادرذهنش حبس میکند
میدانم برنمی گردی واین عذاب آورترین چشم انتظاری ست که تابحال داشته ام
به نام حضرت عشق
یک روزهایی بدون خواستن من ،خیال سرکشم درآغوش توسیرمیکند .دستهایت رامیگیردکه دراین دنیاتنهاپناه منند
نگاهت میکندوباران شروع می شود
باران مرابه کوچه های روضه های فاطمیه میبرد
اشتیاقم برای داشتنت تندمی شودامابه خودم نهیب می زنم.
حق ندارم تورابخواهم
قلبم رامحکم درمشت میگیرم
وروضه های فاطمیه بهانه ی همیشگی گریه هایم می شود
نمی خواهمت امادوستت دارم.
به نام حضرت عشق
اگرعشق نبود آدمی پرستش نمیدانست
خدایامرابه جرم عشق مجازات نکن
که تنهاتحفه ی من ازاین داربلا عشق است
💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜